Ik praat tegen de pedaalemmer

De nieuwe pedaalemmer heet Meneer Pedaalemmer. Ik heb genoeg fantasie, maar dat een pedaalemmer vrouwelijk zou kunnen zijn, kan er bij mij niet in. Ik heette hem welkom, liet hem zijn plaats zien en wilde er een zak in doen. Toen begon het gedonder.

‘Hoe kon ik dat nou verkloten,’ mompelde ik tegen mezelf toen de pedaalemmer in het midden van keuken stond met een klep die niet meer netjes sloot. Het was alsof Meneer Pedaalemmer me aanstaarde met zijn mond half open. Elk moment verwachtte ik dat hij ging kwijlen, zoals ik zou doen als ik er zo uitzag.
Ik nam de emmer uit zijn buik, deed er een zak in en begreep niet dat de plastic rand er niet zat om de zak op zijn plek te houden. Door een luid gekraak realiseerde ik me dat die uitsluitend ter decoratie was. Tien minuten lang probeerde ik het op te lossen en het ding weer op zijn plek te krijgen, waardoor ik zweette en uitgeput raakte, terwijl ik het nochtans zittend deed.
In plaats van het een schop te geven (oh, de wilskracht), besloot ik het nieuwste lid van ons huishouden te negeren. Maar natuurlijk, telkens wanneer ik de keuken inliep, stuitte ik op Meneer Je Weet Wel.
Bij thuiskomst loste mijn partner loste het probleem met meneer Pedaalemmer snel op. Ik hield hem stevig vast, hij was mijn held van de dag. Manlief dus. Ik praat wel tegen een pedaalemmer, maar knuffelen?! Maar nu Meneer Pedaalemmer eindelijk is gevestigd zoals de bedoeling was, is hij wel de mooiste die ik ooit heb gezien.

Meneer Pedaalemmer en meneer de Groot

Wil je ook mijn volgende artikel lezen; vergeet dan niet om je op de nieuwsbrief te abonneren aan de rechterzijde!
En je kunt me ook op Twitter vinden: @Fleurtje_Eliza.

This post is also available in: Engels

This entry was posted in Laat Me vertellen, Me talking. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.