Onderweg

Op de eerste dag van het afgelopen jaar had ik een intieme ontmoeting met een winterkoninkje. Het zat op een tak in onze voortuin heel dicht bij het raam waardoor ik door de halfgesloten jaloezieën het vogeltje goed kon bespioneren. Het kleine ding zat op iets meer dan een halve meter afstand!
De dag erna vond ik tot mijn hilariteit een kip op de vensterbank. En zo ging 2017 vliegend van start.

Hoogtepunten

Ik kijk met tevredenheid terug. Online nieuwe vrienden maken was een feestje en het krijgen van visite ook. Al blijven vrienden of familieleden meestal maar een halfuur tot drie kwartier – ME doet dat met me, het afgelopen jaar had ik wel tien keer visite. Tien keer!
Los daarvan lukte het mijn partner en mij om aan enkele persoonlijke projecten in en om het huis te werken. Vooruitgang, maar om eerlijk te zijn zijn er nog genoeg andere klussen die we alsmaar uitstellen. Een voornemen voor het nieuwe jaar?
En afgezien van het feit dat jullie een poos niks van me hoorden, werden verschillende artikelen van mij elders gepubliceerd. Ik heb ze hier niet allemaal met jullie gedeeld, vandaar dat ik de links hieronder plaatste (mijn ego stond erop).

Wie hield ik voor de gek. Al. Die. Tijd.

Er waren ook tranen, afgelopen week zelfs nog. Ik kan steeds beter omgaan met een gebrek aan grip, maar dat betekent niet dat het leven appeltje-eitje is. Mijn leven is verre van eenvoudig. Met het oog op de drastische beperkingen is leven met ME kut. Mother fucking kut.
Voor mij is vloeken een manier om met dingen om te gaan, vooral omdat het me vaak aan het lachen maakt. Sommigen zouden mijn onbeschaafd taalgebruik kunnen zien als een teken van een gebrekkige opvoeding of dat ik dom ben. Voor wie tot deze conclusie komt, suggereer ik om één of twee van de onderstaande artikelen te lezen en er dan opnieuw over na te denken. Of zou het mogelijk zijn om van me te houden voor wie ik ben?
Het is dankzij mijn goede voornemen om mijn schaamte te omhelsen dat ik me vrijer voel dergelijk taalgebruik te uiten. Wie hield ik voor de gek? Deze onbeschaafdheid was altijd al een deel van mij. Ik hield het gewoon verborgen in een poging de damesachtige schijn op te houden. Oef.

Dus fijne lezers, lieve medemensen, ik wens jullie het allerbeste voor 2018. Dat het jullie geluk, plezier en gelach mag brengen. Laat het een mother fucking sprankelend jaar zijn.

 

 

The Chicken And The Bloody Cup voor Bloody Good Period
Uppity Me: How Laurie Penny’s Latest Book Gave Me Back My Self-Worth voor The Nopebook
Myalgische Nervosa: ziek zijn als moreel vonnis voor Lover.

Wil je ook mijn volgende artikel lezen; vergeet dan niet om je op de nieuwsbrief te abonneren aan de rechterzijde!
En je kunt me ook op Twitter vinden: @Fleurtje_Eliza.

This post is also available in: Engels

This entry was posted in Laat Me vertellen, Me talking. Bookmark the permalink.

5 Responses to Onderweg

  1. Klaudia says:

    Ik ben blij met mijn welbespraakte vriendin die zo moedig, ook deels hilarisch en soms met een sprinkeling van sarcasme dingen neer kan neerzetten!

  2. Hilde Devos says:

    Lieve Fleur, Wij wensen jou van harte een gezond en gelukkig 2018!! Dat al je wensen en dromen mogen uitkomen & meer!! Dikke kussen van Hildeke & Fientje xxxxxxx…

  3. Fleur says:

    Veel dank, lieve vrienden!

  4. Ria says:

    Lieve Fleur,

    Heerlijk dat je zo lekker kan vloeken,blijf dat vooral doen,het lucht op.

    Ik heb effe niks van me kunnen late horen vanwege een Fucking grote terug val,door die kut ziekte Me.

    Ik wens je dikke warme knuffels .XXXXX

    liefs ria

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *