Horizonvervuiling

Lang geleden had ik een expositie van mijn beeldende werk die ik al na korte tijd diende te beëindigen, want men had erover geklaagd. De kunstwerken hingen in een gezondheidscentrum en de gedeformeerde lijven die ik had geschilderd deed men teveel denken aan zieke of invalide mensen.
Toen had ik niet kunnen voorzien dat ik in de toekomst ook tot deze groep mensen zou behoren.

Wat een onzin om niet met dergelijk associaties te willen worden geconfronteerd. Willen alle zieken en invaliden schuil gaan achter gesloten gordijnen, zodat de zogenaamde ‘normale of gezonde’ mensen niet met deze horizonvervuiling worden lasting gevallen?!
Het ziek zijn is als een nachtmerrie terwijl de globe blijft draaien en de minuten, uren, dagen verstrijken. Mijn liggende leven gaat over in weken en maanden. Maar nog steeds ben ik een mens, al voel ik me soms een alien. Vervreemd van de dagelijkse gang van zaken, mensen om me heen en niet in het allerminst van mezelf. Van wie ik ooit was, van wat ik ooit kon.
Ik geef er de voorkeur aan om incomplete of onmogelijke, danwel vervreemdende lijven weer te geven. Deze kunstwerken gaan niet over fysieke tekortkomingen, maar over universele thema’s als angst, pijn, verdriet en miscommunicatie. En dat hoeft niet altijd zwaar te zijn, het kan ook licht en grappig zijn, zoals Klein Spook hieronder. Naar mijn mening is iemand met een vlekje of tekortkoming niet minder interessant dan de weergave van een harmonieus geheel. Ik hou niet van dingen die compleet, gaaf of perfect zijn. Doe mij maar de realiteit. Ik ontken niet de lelijkheid van het bestaan.

Overigens zag ik de kritiek op mijn werk en de censuur die hier op volgde als een reuzengroot compliment. Mensen waren geraakt door wat ze zagen, ook al stond het ze niet aan. En voor wie een zieke of de suggestie daarvan op doek of papier nog steeds storend is: kijkt u alstublieft de andere kant op.

Voor wie interesse heeft in mijn kunstwerken, klik hier voor meer informatie.

Op de hoogte blijven kan door je eigen email adres in te vullen op de contact pagina. Je ontvangt dan bij elke nieuw item een email toegestuurd.

This post is also available in: Engels

This entry was posted in Laat Me vertellen. Bookmark the permalink.

5 Responses to Horizonvervuiling

  1. Wel en Wee says:

    Mensen zijn bang voor wat ze niet kennen.
    En wat ze niet kennen willen ze ook niet zien.
    Want als je het ziet, moet je het leren kennen.
    Stel je voor, dat is eng!

  2. petraroos says:

    een mooi Spook,
    Soms zie ik er ook zo uit,van moeheid.
    Ik ben het helemaal met je eens Bloem,
    mooi verteld.
    ik ben een realist,
    en kan ook niet goed tegen mensen met oogkleppen op.
    iemand vroeg eens aam mij “”Hoe is het met je K””
    ze kijken ook echt de andere kant op.

    lieve groetjes
    petraroos

  3. Hilde Devos says:

    Kritiek is het makkelijkste wapen voor het ongekende. Willen we niet allemaal het zelfde: aanvaard worden in deze maatschappij?! Je Klein Spook is een goede vergelijking met het feit dat wij, patiënten, ons dikwijls als aliens voelen op deze egoïstische planeet. Ik hoop dat de kritiek je een extra boost geeft om toch verder te gaan met de creatie van nieuwe kunstwerken. Ik kijk er alvast naar uit! Liefs, Hildeke

  4. margriet says:

    Ja, echte kunst brengt mensen uit hun evenwicht en dat heb je dus heel knap gedaan met je werk. ik moet zeggen dat ik je spookje geweldig grappig vind. kan prachtig als illustratie in een kinderboek, zo lief!

    liefs
    margriet

  5. Klaudia says:

    Ik vind je spookje super mooi. Sommige mensen verliezen in angst hun vermogen tot zelfreflectie. Ik ook wel eens. Maar nooit als ik kunst zie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.