Het mooie van regen

Ik hou niet van mopperen over het weer, dat heb ik altijd al nutteloos gevonden. En dat is ook zo volgens mindfulness. Ik probeer al twee jaar mindfulness als steun in het leven toe te passen en ik heb er veel aan. Begrijp me niet verkeerd: mindfulness zal me niet genezen, maar het helpt me het leven weer te omarmen.

Het leerde me, bijvoorbeeld, te realiseren dat een gedachte slechts dat is, niets meer. Ook al had ik een poosje nodig om het helemaal te begrijpen…, gedachten zijn als wolken. Die waaien voorbij.
Over het weer gesproken, heb je weleens gehoord van de uitdrukking when it storms, learn to dance in the rain? Als het stormt, leer dan te dansen in de regen. Misschien wil ik niet dansen in de regen? Misschien word ik mismoedig, omdat het elke dag lijkt te regenen? Zelfs als het niet stormt, is de kans op motregen nog groot. En door alleen al te denken aan regen krijg ik het koud.
Maar, bibberend onder mijn gebreide deken, wil ik best toegeven dat ik de betekenis ervan begrijp. De wijsheid van deze uitdrukking gaat over hoe we er het beste van zouden moeten maken, ongeacht de omstandigheden.
Het mooie van regen, voor mij, is het geluid ervan. Ik heb een favoriete mindfulness-oefening en bijna elke dag luister ik naar wat er buiten gebeurt. Gedurende tien of twintig minuten lig ik in mijn slaapzak – met daaroverheen mijn dekentje in deze koude dagen – met het raam open, en dan luister ik. Vogels kunnen zingen, ik hoor het carillion uit de stad of er klinkt kabbelend water van de vijver van hiernaast. Soms zijn er andere geluiden zoals harde muziek van iemand die weer eens aan het klussen is; een buurman werkt aan zijn motorfiets, terwijl hij hem stationair laat draaien; of een peuter heeft last van een kwaaie bui drie huizen verderop.
Het heeft geen zin om over dergelijk kabaal te klagen, net zoals het nutteloos is om te klagen over het weer, aangezien we over allebei geen controle hebben. Wat je echter wel kan veranderen… is hoe je denkt over dit soort dingen. Dat is een ander principe van mindfulness. En op deze manier kan je ook veranderen hoe je denkt over het leven – zelfs als je chronisch ziek bent en dat betekent dat je wordt gebombardeerd met moeilijkheden.

Als je hoofd vol is met zorgen en je zowat kopje onder dreigt te gaan door je eigen gedachten, dan kan mindfulness helpen. Het is heel simpel, het enige wat je hoeft te doen is je gedachten te zien als wolken en te wachten tot ze voorbij waaien.
Naast het luisteren naar geluiden van buiten, zijn er andere manieren om mindfulness te beoefenen. Probeer eens een dag niet te mopperen, niet te mopperen dat het regent of om alle andere ergernis. Van niet mopperen word ik soms minder chagrijnig. Of kijk eens naar de wolken die overdrijven en hoe deze veranderen – van kleur, van omvang… Een poosje uit het raam staren is helemaal zo gek nog niet, je zou zelfs een zonnestraal kunnen vinden. Maar mocht dat niet het geval zijn, dan kunnen we daar morgen weer over mopperen.

Wil je ook mijn volgende artikel lezen; vergeet dan niet om je op de nieuwsbrief te abonneren aan de rechterzijde!
En je kunt me ook op Twitter vinden: @Fleurtje_Eliza.

This post is also available in: Engels

This entry was posted in Laat Me vertellen, Me talking. Bookmark the permalink.

One Response to Het mooie van regen

  1. Klaudia says:

    Ik kan er nooit zo goed tegen als mensen over het weer praten, altijd mopperend, en ook als de conversatie handenwrijvend begint met: “een bakkie gaat er altijd in”. Ik heb er een tijd over gedaan om te denken, dat je dit ook kunt zien, als universele inleiding tot een diepgaander gesprek. Maar ja, soms blijft het gewoon uitgebreid mopperen over het weer.
    Ik wou dat ik elke dag in vrolijkheid het negatieve in mijn eigen gedachten kompleet kon negeren. Maar dan belt iemand op die alleen maar mopperd, over alles, je kunt het zo gek niet bedenken of er valt iets te mopperen over de deur, de deurpost, het glas in de deur, dat het tocht onder de deur, dat je een deur moet schilderen, dat een deugdelijk slot in de deur veel kost, en dat je maar moet afwachten hoe lang de gloednieuwe deur meegaat. Ik moet nog steeds leren die gesprekken af te kappen na de eerste deur. Maar ik ga ervoor, ooit zal ik het kunnen, dan herken ik het begin van een moppertirade bij het eerste woord: deur.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.