Sentimenteel, maar liever flegmatiek

Tot dusver kan ik ermee omgaan, ik doe het helemaal niet slecht. Chronisch ziek zijn is niet eenvoudig en doen alsof het normaal is nog minder. Met oog op het nieuwe jaar neem ik me voor om zelfs nog meer flegmatiek te zijn, want er blijven me soms dingen dwarszitten, terwijl ik helemaal niet wil worden dwars gezeten. Al helemaal niet door mezelf.
Een maand geleden kochten we twee keramische pannen. Zo glad wil ik dat mijn rug zal zijn, dat belachelijke of zelfs verwerpelijke onzin langs me heen glijden als de gebakken eieren die uit de pan op het bord terechtkomen! Ik wil flegmatiek zijn met een hoofdletter F, zoals in mijn naam.

Los daarvan kan ik ook sentimenteel zijn. Heel sentimenteel als het op muziek aankomt. Sommige liedjes zijn onlosmakelijk verbonden met herinneringen, sommige gênant, verwarrend of zelfs pijnlijk. En ongeacht het moment of de gelegenheid, deze muzikale herinneringen zorgen soms voor koude rillingen wanneer ik een specifiek nummer hoor.
Gelukkig werkt het ook andersom. Dead Can Dance is een groep die ik niet lang geleden ontdekte en waar ik helemaal weg van ben. Deze muziek maakt dat ik de werkelijkheid, de realiteit van mijn lichaam en de bijbehorende imperfecties (heb ik die dan?!) vergeet. Deze geeft me het dynamische gevoel van waartoe ik in staat ben. Deze gaat over inspiratie en durft me doen geloven in mogelijkheden en vooruitzichten dat het leven mogelijk nog in petto heeft. Daardoor voel ik me op mijn gemak en ontspan ik, waardoor ik flegmatiek kan zijn. Achter mijn imperfecties gaat een berg vol artistieke ideeën schuil, suggereert deze muziek. En ik wil het graag geloven.
Tevens ga ik erdoor met mijn billen schudden, dat is ook erg fijn. Tenminste voor een minuut of vijf, daarna lig ik terug op de bank en luister ik naar deze dromerige en stimulerende muziek.

Laten wij (wij allemaal, ziek of niet) in het nieuwe jaar denken aan alle mooie momenten die de toekomst voor ons kan bieden. Je hoeft niet je best te doen om flegmatiek te zijn, ik ben er zeker van dat ieder een eigen voornemen of bedoeling kan hebben om zich aan vast te houden. Denk gewoon aan de mogelijkheden en vooruitzichten die kunnen verrassen. Iets waardoor je moet glimlachen.
En wanneer je aan je eigen imperfecties denkt: zet je favoriete plaat op en schud met je billen.

Ik wens jullie allemaal het allerbeste voor het komende jaar. En laat gerust weten wat je denkt omtrent dit onderwerp of eventuele goede voornemens. Liefs, Fleur Flegmatiek

Hier vind je het nummer Rakim van Dead Can Dance.

Op de hoogte blijven kan door je eigen email adres in te vullen op de contact pagina. Je ontvangt dan bij elke nieuw item een email toegestuurd.

This post is also available in: Engels

This entry was posted in Laat Me vertellen. Bookmark the permalink.

4 Responses to Sentimenteel, maar liever flegmatiek

  1. Carla van Doorn says:

    Lieve, lieve Fleur…
    Wat heb je dit toch weer mooi verwoord. Gisteren bedacht ik nog achter mijn kleine kerstkraampje, mijn kleine geluk, wat een bofkontje ik ben met al die lieve mensen die voor mij gekomen waren om mijn spulletjes te bewonderen en soms ook te kopen. Ook fijn de mensen die niet konden komen maar wel aan mij gedacht hadden. Ik was er helemaal op mijn plek. Het was een warm bad. Vier uur lang bleef het water warm en als ik er nu aan denk krijg voel ik het weer. Het was mijn hoogtepuntje van het jaar. Vraag je me nu “Wat was er nou zo bijzonder aan, aan vier uur koukleumen achter een marktkraam en de dag ervoor hard meewerken om zo’n kerstgebeuren tot stand te brengen en dat voor een niet noemenswaardige verdienste?” dan zeg ik……alle puzzlestukjes lagen op zijn plek. Ik kon tenminste mijn handjes laten wapperen en het werd gewaardeerd. Er was warmte, liefde, aandacht, samenwerking.. kortom van alles…eigenlijk meer dan ik aan kon. Ik kon even huilen van geluk. Het was het allemaal waard! Ja, ik mag er zijn…ook al is mijn zelfbeeld niet altijd zoals ik echt zou willen, immers ik heb best wat te bieden, zeg ik nu dapper. Ik hoef niet altijd en eeuwig achteraan te staan, te bescheiden te zijn, ofwel mezelf te kort te doen. Immers heb ik genoeg talenten, genoeg te geven. Nu wil ik die roes nog even vasthouden…mijn eigen kleine geluk.
    Ik wens ieder voor het nieuwe jaar zijn/haar eigen kleine geluk en mooie dromen. Al is de beperking nog zo groot, het geluk nog zo klein, het is er gewoon. Een immens mooi gevoel, dat wacht voor iedereen om gevonden te worden.

  2. Fleur says:

    Oh help, hoe kan 2014 hier nou tegenop?!?!

    Nee, slechte grap. Mooi verwoord Carla, dank je wel voor het delen. Ik wou i.d.d. dat ik erbij was geweest, maar fijn dat jij een geslaagde dag hebt gehad. Een prachtige highlight!!

  3. Riya says:

    Lieve Fleur, wat heb je dat weer prachtig op papier gezet, het was precies wat ik nodig had, net als de mooie reactie van Carla. Ik zou willen dat ik de dingen zo kon verwoorden, maar de laatste tijd lukt dat domweg niet meer….zoals zoveel niet meer lukt. Te veel pijn, te vaak epileptishe aanvallen, te moe van de onderzoeken die niets hebben opgeleverd.
    Dank je wel voor dit prachtige stukje, ik wens jou, en Carla natuurlijk ook, een prachtig, creatief jaar toe, met heel veel mooie momenten.

  4. Ria says:

    hoi lieve Fleur.

    Mooi heb je het weer verwoord,zoo herkenbaar
    zo als je over de muziek schrijft.
    ik krijg altijd tranen in mij ogen,en koude rillingen als ik
    This is Cristmes van Jhon Lennon hoor.
    en als ik me een beetje voel,merk ik dat door dat ik zachtjes zit te fluiten ,
    en tijdens het koken een beetje sta te dansen(nog net geen twerken,nee hoor grapje)
    mijn hoop is dat het wat beter zal gaan met me, met ons allemaal.

    Fijne dagen voor allemaal.
    en een zo goed mogelijk mogelijk aankomend jaar.

    lieve groetjes
    ria

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *