In geuren en kleuren (met giveaway!)

Onlangs bracht een lieve vriendin een grote zak met gedroogde lavendel uit eigen tuin mee. Haar cadeau herinnerde me aan een periode waarin ik slecht sliep vanwege gepieker en nachtmerries. In die tijd had ik een hyacint die heerlijk rook. Wanhopig als ik was, nam ik de plant mee naar boven. Ik hoopte dat de fijne geur mijn slaap positief kon beïnvloeden.

Voordat ik door een mysterieuze ziekte werd getroffen, had ik zorgen die bij het mens zijn horen. Ik had te maken met deadlines, plekken waar ik heen ging of artikelen te schrijven, taken uit te voeren of rondleidingen voor te bereiden. Dergelijke gezonde zorgen houden de vaart erin, geven voldoening en kleur aan het leven.
Ziek zijn gaat niet over doelen als deze. Er doet zich weinig voor om te bespiegelen of waarop ik me dien voor te bereiden en alle dagen lijken op elkaar. Door de afwezigheid van gezonde zorgen die zich van tijd tot tijd voordoen, vergeet ik af en toe om dingen in perspectief te zien. Vandaar dat ik soms met een probleem zit dat groter lijkt dan de gezonde zorgen ooit waren. Ik probeer er niet aan te denken, maar mijn hersenen blijven het eindeloos herhalen. Zonder dat perspectief blijf ik piekeren en is er geen houden meer aan.

Ik had de zak lavendel naast de bank gezet, zodat ik het de hele dag kon ruiken. Na het eten – ik was alleen thuis – zat een probleem zoals zojuist omschreven me dwars. Het spookte door mijn hoofd en herhaalde telkens de voors en tegens. Ik zat naast de bank met een kleedje over mijn benen en breide een blauw lavendelzakje. Maar mijn hoofd was ergens anders.
Toen verscheen er een zwart, groot, kruipend beest op het kleedje. Het had acht reusachtige poten en als het klompen droeg, dan had je het kunnen horen stampen, zoals mijn oppaskinderen vroeger zeiden. Ik sprong op en de adrenaline deed me spurten naar de deur. Toen kwam ik tot inkeer en ving het griezelige beest onder een leeg glas. Moediger dan dat was ik niet. Mijn vriend zou het de volgende dag in de tuin vrijlaten.
De spin was mijn reddende engel, zonder hem of haar was er zowat geen houden meer aan. Het deed me mijn stupide probleem vergeten en behoedde me misschien zelfs voor een onrustige nacht.

Dus wens ik jullie allemaal, lieve lezers, heel fijne feestdagen en alle goeds voor 2012. Laat het nieuwe jaar ons in geuren en kleuren verrassen, het liefst met zo min mogelijk zorgen. Al is daar vermoedelijk geen ontkomen aan, dus in dat geval: trakteer jezelf op een pot of bos bloemen. Zolang het maar lekker ruikt en mooi oogt! In mijn geval zal het alles behalve lavendel zijn, je weet maar nooit wat daarin kan zitten.

Giveaway: ik heb enkele blauwe lavendelzakjes gebreid en zal twee setjes van twee zakjes onder de lezers verloten. Een set voor de Engelstalige lezers en een voor het Nederlandstalige deel van de website. Je hoeft alleen maar een comment voor het einde van het jaar achter te laten om mee te doen. De naam van de winnaar zal uit de hoge hoed worden getrokken en krijgt van mij een email.

Op de hoogte blijven kan door je eigen email adres in te vullen op de contact pagina. Je ontvangt dan bij elke nieuw item een email toegestuurd.

This entry was posted in Laat Me vertellen. Bookmark the permalink.

9 Responses to In geuren en kleuren (met giveaway!)

  1. Sofie says:

    Leuk, hier ook een give-away! Ik doe graag mee.
    Op een dag ga ik ook leren haken en breien, lijkt me leuk om te kunnen, zoals ook die prachtige babyslofjes van jou die ik op het forum zag!
    Ik hoop dat je veel reacties krijgt!

    Ps: bij mij is het moed verzamelen niet bij een spin, maar als ik een wesp moet vangen!

  2. Lien says:

    Leuk stukje! Soms helpt de afleiding van een spin, of de glazenwasser die aanbelt, zoiets, om de dingen weer wat helderder te zien. Een soort kleine reset van het lichaam. We wachten nog op de grote reset. Hier staat in plaats van een kerstboom een bos mooie rode tulpen, ik droom al van het voorjaar!

    Geniet van je lavendel en hou je taai!

  3. Mathea says:

    Fleur,
    Hier nog niets uit de kerstboom gekropen.
    Ik vang spinnen ook altijd met en glas en dan een stevig kartonnetje eronder.
    Er zijn dingen die altijd groter lijken dan ze zijn, zoals een nederlandse spin.
    Daar betrap ik me ook geregeld op.
    Voor het nieuwe jaar de allerbeste wensen. Ik ga voor het jaar van de hoop.
    Hoop op positieve ontwikkelingen, dat houdt de moed er in.
    Liefs en groeten

  4. petraroos says:

    Hoi Fleur.

    Dat monster van herhalen
    zit ook in mijn hooft,
    Maar ook in mijn lijf,
    en verteld daar de engste verhalen.
    Maar hoe hard ik ook schrik,
    of afleiding zoek.
    De moeheid blijft ,
    al jaren en jaren.
    En laat zich niet verjagen.
    En zo ben ik een echte Kunstenaar geworden,
    in het herhalen en herhalen

    ik wens jullie veel warmte en kracht ,
    en hoop met heel mijn hart
    dat er een oplossing voor ons gevonden word in 2012

    lieve groetjes
    petraroos.

    lieve groetjes
    petraroos

  5. Klaudia says:

    Telt het ook als ik zeg, dat ik sommige mensen heel eng en niet te begrijpen vind? Iemand die ik heel eng vond belt aan, komt ook binnen, – voor het eerst – en vraagt of ik die oude breiboeken wil hebben. Plots helemaal niet meer eng. Hoera!

  6. Hilde Devos says:

    Lieve Fleur,
    Als het geluk in een klein hoekje zit, waar zit dan de rest… vraag ik me dikwijls af. Het zit echter in de kleine dingen des levens! Moest het ergens te rapen liggen, dan zou ik het opnemen, hoog in de lucht opgooien, zodat het door de sterren en de langs maan, dwarrelend door de wind het jou kant zou op gaan … Al was het een heel klein beetje maar… Dan wordt het ook voor jou een gelukkig nieuw jaar!
    Fijne Feestdagen en dikke Nieuwjaarszoenen! Liefs, Hildeke

  7. Ela says:

    … hier liep gisteren ook zo’n spin door de kamer. Ik zag’m uit mijn ooghoek, en ik dacht eerst dat het een muis was, zo groot was die. Nu ben ik niet van het type dat opspringt en gaat krijsen zo gauw er een spin verschijnt. Maar hier keek ik toch even van op. De spin ging met grote stappen (hoe anders bij dit formaat) richting keuken. Later kruisden onze wegen zich nog een keer in de bijkeuken. Ik bleef staan, en liep hem voor. Omdat ie van rechts kwam. Zo groot was die dus.

  8. Carla van Doorn says:

    Ha lieve Fleur! Dit verhaaltje van jou geeft heel mooi weer dat aan “enge beestjes” ook positieve kanten zitten al zijn die op dat moment uiterlijk zeker niet zichtbaar. De natuur heeft zo zijn bedoelingen….ze zijn dus nuttig, ook voor ons! Niet alleen als voedsel voor andere dieren, een schakel in de natuur, maar ook voor ons als mens om onze angsten te overwinnen. Psychisch van nut zogezegd. Dank aan alle (grote) spinnen die mij uitdagen, leren relativeren wat nu ECHT beangstigend is! Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat ik liever zelf spin dan ze ontmoet;-)

  9. Carla van Doorn says:

    Oh ja, vergeten……hier nog even een leuke link: http://mecnijmegen.nl/bestanden/handleidingenPO/Werkbladen/Kleine%20beestjes/7%20Spinnen-2006.pdf Hierin staan leuke wetenswaardigheden over spinnen. Dit jaar heb ik een bijenhotel gemaakt, misschien dus nu maar eens een spinnenhotel. De werkwijze is via bovenstaande link te lezen. Zo kunnen we wat terug doen voor de beestjes:-))

    Happy new Year!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *